آيا تعطيلي يك روزنامه مي تواند مسئله و درد روزمره يك جامعه و انسان هاي ساكن در آن باشد؟ آيا تعطيلي روزنامه ها خود تبديل به جزئي از زندگي روزمره ما نشده است؟ چرا هيچ كس برايش مهم نيست كه روزنامه اي بسته مي شود؟ آيا توقيف روزنامه هم ميهن براي ما مهم است؟ براي مردم جامعه ي ما چه؟ براي طبقات مختلف جامعه چه؟
ابتدا لازم است بگويم. آزادي بيان بي قيد و شرط است. هر انساني و هر جمعي از انسان ها در يك جامعه به هر نحوي بايد بتوانند هر آن چه را كه مي خواهند منتشر كنند و پخش كنند. بر اين مبنا تعطيلي هر روزنامه و رسانه اي حتي اگر " هم ميهن " هم باشد جاي تاسف و محكوميت دارد. از نظر من تعطيلي روزنامه ي "هم ميهن" با آن كه چندان مهم نيست اما بايد محكوم شود. اما چرا چندان مهم نيست؟ چرا مردن هيچ واكنشي نسبت به اين مسئله نشان نمي دهند؟
دوستان "هم ميهني" ما انتظار داشتند كه هم ميهنان كشور ايراني _ اسلامي شان نسبت به تعطيلي اين روزنامه ناراحت شوند و اعتراض كنند. اما تا اين جايي كه ما مشاهده كردسم در كل جامعه هيچ بازتابي در اعتراض به تعطيلي اين روزنامه رخ نداد. دليل بسيار ساده است. مردم ساكن جامعه ما از جنس "هم ميهنان" اين روزنامه نيستند. اكثريت مردم اين جامعه از لحاظ منافع طبقاتي و مادي و ععيني هيچ سنخيتي با "هم ميهنان" ايراني _ اسلامي شان در روزنامه هاي دو خردادي ندارند. اين امر متقابل است. دوستان "هم ميهني" ما تا به حال چند بار در مورد بي كار شدن و بي حقوقي روزانه ي هزاران كارگر ساكن در اين جامعه نوشته اند؟ تا به حال چند بار در مورد ستم جنسيتي كه بر زنان اين جامعه مي رود كه نشات گرفته از ديدگاه هاي مردسالارانه ي ملي _ اسلامي است نوشته اند؟ تا به حال چند بار در مورد ستم به بهانه ي مليت كه نشات گرفته از ناسيوناليشسم ايراني است نوشته اند؟ دوستان " هم ميهني " ما كه هم واره از سرمايه داري لجام گسيخته دفاع كرده اند. چه انتظاري دارند قربانيان ميليوني اين سرمايه داري از آنان دفاع كنند؟
پس چطور انتظار دارند انسان هاي اين جامعه نسبت به تعطيلي روزنامه اي كه در مورد درد ها و خواست هاي روزمره آنان هيچ واكنشي نشان نداده است واكنش نشان دهند؟
دوستان "هم مهيني" ما بايد در نظر بگيزند كه جهان تغيير كرده است. صزرف اين كه ما همه در يك ميهن زندگي كنيم دليل نمي شود كه با هم منافع مشترك و درد مشترك داشته باشم. اين تفاله هاي ناسيوناليستي را به دور بايد ريخت. هم ميهنان ديگر براي هم ميهن خود اهميتي قائل نيستند. انسان ها براي انسان هاي هم طبقه و هم منافع با خود اهميت قائل هستند.
البته جاي چندان نگراني نيست. اميد است در آستانه ي نمايش انتخاباتي دور هشتم مجلس بر ديگر شاهد حضور پرشور "هم ميهنان" عزيز و روزنامه نگاران بسيار باسواد باشيم البته به لطف احكام حكومتي آقايان!
